Onze wereld...slechte film transformeren naar feel good movie?

Ik was ongeveer een jaar of 8 toen ik per ongeluk een stuk van de film The Terminator heb gezien.

Een verwoestte wereld in oorlog, onherbergzame gebieden en cyborgs die de macht over de mens in hadden genomen. Wekenlang kon ik niet slapen en kwam ik ‘s avonds bevend als een rietje uit bed. Gelukkig kon ik altijd terecht bij mijn vader die me dan troostte en me verzekerde dat dit niet echt was maar gewoon een stomme film. Hij wist zeker dat hier geen oorlog kwam en dat het belachelijk was dat robots ooit baas over de wereld zouden worden.

Kort daarna kreeg ik nieuwe zorgen. Met beelden op het nieuws van de kernramp in Tsjernobyl. Een eng en niet tastbaar gevaar en zure regen. Waardoor ik een tijdlang niet buiten durfde te spelen. Gelukkig kon mijn moeder mij goed troosten en uitleggen dat het heel ver weg van ons was en we niet opeens vergiftigd zouden worden.

Beelden van olierampen, de oorlog in Irak, milieuproblemen; als kind kon ik al regelmatig wakker liggen van de grote problemen op de aarde. Tijdens mijn afstudeerfeest op de HAVO kwam Tony Scott optreden met zijn hit ‘The greenhouse effect’. Hoewel ik vrolijk meezong met mijn vriendinnen voelde ik wel een knoop in mijn maag na deze serieuze waarschuwing van Tony.

En toch…voelde ik wel urgentie maar deed ik niets concreets. Omdat de mensen om mij heen ook gewoon doorgingen. En net als met de zure regen voelde je geen verschil of je nu wel of niet op de oude voet bleef doorgaan. Net als vele anderen probeer ik wel bewuste keuzes te maken, maar in het kader van 'gemak' val ik makkelijk terug in mijn oude gewoonten.

Inmiddels ben ik 43 en heb ik zelf 3 kinderen. Vorige week werd ik wakker met het grootste schrikbeeld dat ik al van kinds af aan probeer weg te duwen. Ik open de krant en wordt keihard geconfronteerd met oorlog in Oekraïne. Met het alarmerende IPCC rapport over de opwarming van de aarde. Geconfronteerd met het criminele gebrek aan leiderschap. Met deze berichten komen mijn grootste en meest diepgewortelde angsten in alle heftigheid en realiteit nu samen.

Hoe kan ik mijn eigen kinderen troosten? Ze vertellen dat dit een slechte film is? Dat het te ver weg is en wij hier geen gevaar lopen? Dat de aarde niet opwarmt en ze gewoon zorgeloos buiten kunnen spelen? Ik weet het gewoon niet en mijn hart huilt…

Maar in plaats van me te laten opslokken door angst kies ik voor actie. Al langere tijd irriteer ik me aan ego-gedreven politiek, machtsmisbruik, meningen die over elkaar heen buitelen, verhalen van mismanagement in organisaties. Er wordt niet geluisterd, er is weinig nuance, het is zwart-wit. Ik verbaas me over influencers die onbeschaamd producten blijven aanbevelen, aanzetten tot het kopen van steeds weer nieuwe kleding. Ik erger me aan business coaches die een ‘six-figure’ business propageren. Met als enige doel jezelf op nummer 1 zetten, veel geld verdienen en in alle vrijheid de wereld over vliegen. Money-mindset, investeren in bitcoins; het wordt verheerlijkt zonder het besef hoe energieverslindend het minen van cryptomunten is. Ik word moedeloos van overvolle winkels met zoveel overbodige spullen en alle plastic wegwerpartikelen in ons dagelijkse bestaan.

Alles is zo ego-gedreven, alles draait om status, een droomleven, meer groei en meer geld. Ik ben me er ook van bewust hoe moeilijk het is en ben zelf zeker ook geen heilige op gebied van duurzaamheid. Af en toe een half jaartje geen kleding kopen blijkt nog verdomd lastig. En mijn pogingen om vegetarisch of zelfs vegan te eten komen halfslachtig en met veel gemopper van de kinderen (‘lust ik niet’) amper van de grond. En als ondernemer worstel ik natuurlijk ook met het dilemma tussen groei en verantwoordelijkheid.

En toch wil ik wat doen.

Ik heb zelf gemerkt dat het heel lastig is om je ego te temperen. Dat het moeite kost om de juiste keuze te maken. Om niet te gaan voor je eigen gewin of korte termijn genot. Kan ik ook tevreden zijn met een weekendje op de Veluwe in plaats van een weekend New York? Zeg ik 'nee' tegen een opdracht van een klant waarvan ik weet dat zij niet-duurzaam produceren? Alles begint met mindset en bewustwording en daar wil ik wat aan doen. Juist door te delen hoe moeilijk het soms is. Maar dat je elke dag weer andere keuzes kunt maken.

Ik wil een nieuwe vorm van (persoonlijk) leiderschap introduceren: Ecocentrisch leiderschap.Waarbij je met een eco-gedreven mindset kijkt naar de dingen die je doet en het effect van je acties. Niet jijzelf en jouw belangen als the center of the universe, maar dingen bekijken vanuit het grotere geheel. Geen korte termijn gewin, maar oog voor langdurige groei en ontwikkeling waar niet alleen jij maar uiteindelijk de hele omgeving beter van wordt.

Hiermee wil ik anderen én mezelf inspireren om concrete stappen te zetten. Als een stok achter de deur om een echte transformatie te laten plaatsvinden. In leiderschap, in onze kijk op groei en welke keuzes we als mens in deze maatschappij kunnen en moeten maken.

Dit wil ik doen op een hoopvolle en troostende manier. Laagdrempelig, met enige luchtigheid en gemak zodat we met elkaar kunnen zien dat veel kleine stapjes ook impact maken. Waarin goede initiatieven zichtbaar en de krachten gebundeld kunnen worden. Waarbij een beweging in gang wordt gezet om keuzes te maken vanuit een win-win-win gedachte.

Hoe dit er concreet uit komt te zien weet ik nu nog niet. Maar ik laat me graag inspireren. Wat ik wel weet is dat de enige groei die ik voor dit idee voor ogen heb is die van meer eco-gedreven initiatieven en herstel van liefde voor elkaar, de natuur en deze planeet.

Al vier jaar lang heb ik de domeinnaam ‘ecocentrischleiderschap.nl’ en andere extensies geclaimd. Ik heb het tot vandaag niet gedurfd om hier wat mee te doen (want wie ben ik nu eenmaal…) Vandaag heb ik in een paar uur een pagina uit de grond gestampt. Het maakt me niet uit wat anderen vinden ik ga dit gewoon DOEN. Wil je mij supporten en een signaal afgeven dat jij ook meer ecocentrisch leiderschap in de wereld wilt zien? Abonneer je dan op mijn website, volg me via Instagram of op Linkedin 🙏🏻

Laten we verhalen van hoop en inspiratie delen. Iets concreets doen, niet langer wegkijken of wijzen naar anderen. Verbeter de wereld, begin bij jezelf 🌍